Saan Nasusukat Ang Tagumpay?

Bawat isa sa atin nangarap na magtagumpay sa buhay. Habang lumilipas ang panahon, nag-iiba din ang ating pamantayan at pananaw sa salitang tagumpay. Ano nga ba ang tagumpay? Paano natin masasabi ang isang nilalang ay matagumpay sa larangan na kanyang pinili o sa buhay niya mismo sa araw-araw? May sapat bang basehan para masukat ito?

Thank You

Thank you Deep thanks from my heart, A love from mine, a music louder parts, Underneath my soul, what a good sight, Happiness I dream, comes vehement of light. I live in shadow of weariness, Peace & joy was out of reach, I breathed fear my future shattered, Played by rules but fate disguised. Thank

AASA MULI

Magandang relasyon, mabuting layon,Masarap damhin, pagsintang may tugon,Maaliwalas na pananaw pag-iisip ko ngayon,Mahal kita, pakamamahalin sa dako pa roon.Ating pagmamahalan, sinubok ng panahon,Aking ipinaglaban sa kabila ng sakit na ibinaon,Ang pangako noon, bakit nagkaganoon?Alaalang masakit, ipagkakatiwala ko sa agos ng panahon.Handa kong talikdan, anumang karangyaang malalasap,Hindi ko pahihintulutan, sirain ng taong mapagpanggap,Haharapin ko at tatanggapin

MAY BUKAS PA KAIBIGAN

Kaya ko pa ba? tanong sa akin isang umaga?Pagsubok na nakapasan tiyak nahihirapan ka,Sa harap ng publiko pagkatao mo kumpiyansa,Ngunit alam kong kalayaan gusto mong madama.Kaibigan, mahal mo ang iyong sarili higit sa iba,Balansihing maigi, pagmamahal at pagtitiwala,Matutong umayaw sa udyok ng awa,Paninindigan pairalin, puso ipahinga.Takbo ng buhay, pabago-bago, paiba-iba,Tulad ng tao pangako nawawala,Sa masayang

Ang Ligpit Kong Tahanan ( Gat Jose Rizal)

Ang Ligpit kong Tahanan Sa tabi ng dagat na humahalik pa sa tiping buhangin, Malapit sa paa ng bundok na pelus kung pagmamalasin, Ang munti kong kubo’y doon itinirik, sa saganang lilim Ng mga halamang nakikipaglaro sa ihip ng hangin. Aking dinudulang sa katabing gubat na masalimisim Ang katiwasayang panlunas sa hapong isip ko’t damdamin.

Education Gives Luster To The Motherland

Education Gives Luster To The Motherland (By: Gat Jose Rizal) Wise education, vital breath Inspires an enchanting virtue; She puts the Country in the lofty seat Of endless glory, of dazzling glow, And just as the gentle aura’s puff Do brighten the perfumed flower’s hue: So education with a wise, guiding hand, A benefactress, exalts